Laura Capelle, Bałtycki Teatr Tańca – Kylian/Weiss: Windows, No More Play, Six Dances – Gdańsk, www.dancetabs.com, 2 listopada 2012:

"Jej [Izadory Weiss] ostatni popis to premiera dwóch dzieł Jiriego Kyliana a cały program, którego premiera odbyła się maju tego roku, przedstawiany jest jako hołd dla niego. Kylian zaproponował jednakże dołączenie do niego jednego z autorskich dzieł Izadory Weiss. Wieczór otwiera więc Windows, w którym wyraźnie widoczne są wpływy czeskiego mistrza. To refleksyjne, melancholijne dzieło jest świetnym wprowadzeniem do sztuki Kyliana i do możliwości zespołu, okraszone głosem i muzykalnością Weiss.
(...)
To absorbujący dramat taneczny, z wielowarstwową konstrukcją, wykonany z perfekcyjnym przekonaniem i wiele obiecujący".

Cała recenzja: tutaj.

Heike Sommerkamp, Korowód wirtualnych spotkań, "Neue Westfälische", 21 lipca 2012:

"Bielefeld. Siedząca nieruchomo przed gramofonem kobieta przygląda się wyświetlanemu z tyłu sceny obrazowi wydm. Jej myśli nie są tajemnicą dla publiczności Bałtyckiego Teatru Tańca, która zgromadziła się na wyprzedanej widowni Theaterlabor. Tancerze z Gdańska wytańczyli z pełną ekspresji precyzją wypełniony muzyką świat wyobrażeń zastygłej w bezruchu kobiety.
(...)
Drastyczne jest rozerwanie ukazane w „Windows” pomiędzy spokojnym światem dziewczyny słuchającej muzyki z tyłu sceny a jej wirtualnymi przeżyciami, które przedstawia tańczący zespół. Poprzez swoją choreografię na wysokim technicznym poziomie, którą gdański zespół z łatwością i pełną elegancji oraz wdzięku perfekcją przeniósł na scenę, Izadora Weiss stworzyła przyciągający uwagę korowód różnego rodzaju relacji międzyludzkich".

Cała recenzja: tutaj.

Jacek Marczyński, Ciągle młody balet pięknych ciał, "Rzeczpospolita", 1 czerwca 2012:

"Trzeba mieć odwagę, by stanąć do konfrontacji z Kylianem, ale Izadora Weiss była przecież jego stażystką. Tak zatem jak jej mistrz dba, by ruch wykorzystywał naturalne walory ciała, ale chce też, by jej balety przekazywały jakąś myśl".