Izadora Weiss - choreograf

Absolwentka Szkoły Baletowej w Warszawie i Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Dwukrotna stypendystka Ministerstwa Kultury i Sztuki. Zrealizowała choreografię do trzydziestu spektakli operowych. Były one prezentowane na najważniejszych scenach krajowych oraz w USA, Francji, Irlandii, Niemczech, Luksemburgu, Holandii i Finlandii. Przełomowym autorskim spektaklem w jej dorobku stał się Pierwszy Koncert skrzypcowy Krzysztofa Pendereckiego z jej librettem. Po tej realizacji Jiri Kylian zaprosił ją do Nederlands Dance Theater, by odbyła u niego staż choreograficzny. Wielokrotny pobyt w zespole jednego z największych choreografów naszych czasów dał jej szansę doskonalenia swojego warsztatu u jego boku oraz takich twórców jak Hans van Manen, Ohad Naharin i Paul Lightfoot.

W ramach festiwalu Malta 2000 przygotowała spektakl Cztery pory roku Vivaldiego. Jest założycielką i dyrektorem artystycznym Bałtyckiego Teatru Tańca. W ciągu ośmiu lat zrealizowała w nim piętnaście autorskich spektakli między innymi Romeo i Julia, balet oparty na dramacie Szekspira do muzyki ułożonej z wybranych przez nią dzieł różnych kompozytorów. Spektakl ten otrzymał wiele prestiżowych nagród, a przez publiczność warszawską przyjęty został stojącą owacją w Teatrze Narodowym. Izadorę Weiss uhonorowano Pomorską Nagrodą Artystyczną za 2009 rok. W Warszawskiej Operze Kameralnej wyreżyserowała światową premierę tryptyku Haendla Tre Donne Tre Destini z Olgą Pasiecznik w roli głównej. „Rzeczpospolita” uznała tę realizacje za jedno z dwóch najważniejszych wydarzeń tego roku teatru muzycznego w Polsce. W 2011 Izadora Weiss zaprezentowała ze swoim zespołem na scenie Teatru Narodowego w Warszawie Święto wiosny Igora Strawińskiego w jej choreografii. Po obejrzeniu tej premiery Jiri Kylian zgodził się przekazać BTT swoje choreografie i połączyć je w jednym wieczorze z najnowszym spektaklem Izadory Weiss Windows do muzyki Mozarta, Marais i Bacha, oraz napisanej specjalnie dla niej przez Leszka Możdżera.

Kolejne premiery Izadory Weiss i jej międzynarodowego już zespołu to Cool Fire, Śmierć i dziewczyna a następnie Sen Nocy Letniej według Szekspira z muzyką Gorana Bregovicia. Ta realizacja otrzymała tytuł spektaklu roku w Gdańsku, a Izadora Weiss została odznaczona medalem Ministra Kultury „Gloria Artis” oraz nagrodą im. Kiepury jako najlepszy choreograf roku. Spektakl został przyjęty stojącymi owacjami i zaproszeniami na festiwale zagraniczne, a entuzjastyczne recenzje ukazały się również w mediach brytyjskich, gdzie uznano go za najlepszą premierę teatru tańca na świecie w roku 2013.

Kolejny projekt Izadory Weiss i BTT to Niderlandy. Składał się on z dwóch wieczorów, nad którymi zespół pracował przez cały rok. Dwa spektakle Fun i Light Izadory Weiss inspirowane malarstwem holenderskim wchodziły w skład pierwszego wieczoru. Drugi to „Sarabanda” i „Falling Angels” - dwie kolejne choreografie przekazane BTT przez Jiriego Kyliana pod jego osobistym nadzorem, oraz Body Master Izadory Weiss. Projekt Niderlandy nagrodzono tytułem najlepszego spektaklu roku w Gdańsku, a Izadora Weiss po raz drugi została uhonorowana nagrodą im. Kiepury dla najlepszego choreografa w Polsce. W 2015 roku odbyły się premiery Burzy według Szekspira oraz Fedry według Racine'a. Obie te choreografie powstały do muzyki Gustawa Mahlera. Ten drugi spektakl był prezentowany w londyńskim teatrze The Place i wzbudził tam zachwyt oraz tytuł największego w Londynie tanecznego wydarzenia miesiąca.

Ostatnią premierą Bałtyckiego Teatru Tańca był spektakl „Tristan & Izolda” do muzyki Krzysztofa Pendereckiego zmontowanej z wybranych przez Izadorę Weiss fragmentów dzieł wielkiego kompozytora, który osobiście gratulował artystce doboru muzyki i wspaniałego epickiego spektaklu, będącego zwieńczeniem ośmioletniej pracy w Gdańsku nad stworzeniem tego unikalnego w skali światowej zespołu jakim był Bałtycki Teatr Tańca.

Izadora Weiss kontynuowała swoją pracę w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, gdzie powstał Biały Teatr Tańca, który zrealizował tam „Light”, „Śmierć i Dziewczynę”, „Fedrę” oraz „Tristana & Izoldę”. Te cztery choreografie zostały w nowej obsadzie zaproszone na International Festival of Arts „Diaghilev.P.S” w Petersburgu. Trzy spektakle zespół BTT zaprezentował na scenie Teatru Michajłowskiego, a „Light” w Ermitażu z okazji światowej wystawy Vermeera. Znakomite recenzje i owacje wybrednej Petersburskiej publiczności utwierdziły Izadorę Weiss w przekonaniu, że należy za wszelką cenę znaleźć dla jej zespołu nową siedzibę i niezbędne środki finansowe.

W tym samym roku dyrektor Polskiego Baletu Narodowego Krzysztof Pastor zaproponował Izadorze Weiss stworzenie autorskiego spektaklu w jego zespole. Na scenie Teatru Wielkiego powstał niezwykły spektakl „Darkness” do muzyki Bacha, Vivaldiego, Amara i Glassa. Izadora Weiss przygotowała scenografię i kostiumy i opracowała światła do opowieści o istocie przemocy wobec kobiet, zainspirowana Conradowskim „Jądrem ciemności”.

Kolejną inspiracją stało się dla Izadory Weiss malarstwo Jacka Malczewskiego z jego obsesją przenikania się miłości i śmierci w życiu człowieka. Praca nad spektaklem „Eros Thanatos” trwała pół roku. Zrealizował go utworzony na nowo Biały Teatr Tańca, który tym razem miał okazję pracować na gościnnej scenie Teatru Polskiego w Warszawie, gdzie dyrektor Andrzej Seweryn stworzył tancerzom wspaniałe warunki. Projekt zrealizowano ze środków MKiDN. Niestety wystarczyło ich tylko na dwa spektakle, po których zespół znów rozjechał się w różne strony świata, czekając na możliwość kontynuacji działalności BTT jako stałej instytucji, bez której praca nad dotychczasowym poziomem artystycznym teatru, o tak uznanej w świecie renomie, nie jest możliwa.